26/5/13

Λέτε να είναι τσιγκούνης;

Οι Κυριακές είναι οι αγαπημένες μου μέρες και κατάφερε ο Λεκρήτης μου να τις κάνει να μοιάζουν οι χειρότερες και οι πιο βασανιστικές. Πριν τον γνωρίσω το πρόγραμμα ήταν το εξής: Ξυπνούσα στις 11 με χαλαρές διαθέσεις, έκανα ένα ντουζ, ντυνόμουν, βαφόμουν και σαν αυθεντικό καγκουράκι πήγαινα για καφέ με τις φίλες μου. Δε ξεχνούσα να φορώ τα γυαλιά-θερμοσίφωνες. Μισό να σας τα δείξω. Δεν είναι και τόσο χάλια, αν έχεις στυλ.


Επέστρεφα σπίτι το μεσημέρι και πήγαινα στη μαμά μου για φαγητό και για να την δω λίγο. Ύστερα μεσημεριανή σιέστα και το απόγευμα ή βόλτα στη θάλασσα ή παγωτό στη θάλασσα ή κάτι τελοσπάντων στη θάλασσα. Το βράδυ οχύρωμα στο σπίτι γιατί έρχεται η Δευτέρα και το πρωινό ξύπνημα απειλεί κόσμο.

Από τότε που τον γνώρισα, όλα άλλαξαν....και άρχισε η γκρίνια.



Με ξυπνάει στις έξι το πρωί με όρεξη για σεξ. Έπειτα αντί για κρουασάν, καφέ, τόστ και τα σχετικά, μου φέρνει για πρωινό κάτι ίνες που τις τρώνε όσοι δε μπορούν να χέσουν, κάτι βότανα και κάτι άλλα εκεί που υποτίθεται κάνουν τα χίλια καλά στον οργανισμό, αλλά εμένα δε μου αρέσουν.
Έπειτα ξανακοιμόμαστε και στις 11 που πρέπει να ετοιμαστώ για καφέ, εκείνος μου κρύβει τα καλλυντικά μου και τα γυαλιά μου και με τραβάει προς την παραλία.
Αν ο καιρός είναι καλός μου αρέσει κι εμένα, αν κρυώνω όμως με εκνευρίζει να είμαι με το μαγιό, να κρυώνω και να τρέμω, ενώ το καλό είναι που κάθομαι να κοιτάζω από την παραλία το θεϊκό του κορμί. Έχει κορμάρα που με τρελαίνει καθώς δαμάζει τα κύματα. Είναι λογικό...με τις μαλακίες που τρώει. Αν έχει θάλασσα λάδι μπαίνω κι εγώ και ξαπλώνω έξω έξω κάνοντας περισσότερο ηλιοθεραπεία και λιγότερο μπάνιο. Και τότε αρχίζει να μου φωνάζει:

Χωστήρας: Τώρα εσύ κάνεις μπάνιο; Παλιοκάγκουρα; Το μαγιο ήρθες να δείξεις στο κόσμο και το γυαλί ή ήρθες να γυμναστείς; Όλο φιγούρα είσαι.
Κρήτη: Ήρθα να ξεκουραστώ. Μη με πρήζεις. Εσύ κάνε ό,τι θες. Εγώ σε ενοχλώ;
Χωστήρας: Βρε έλα να κολυμπήσεις μαζί μου; Να σφίξει το δέρμα μας.
Κρήτη: Μια χαρά σφιχτό δέρμα έχω εγώ. Άλλωστε δε γίνεται να κολυμπήσω.
Χωστήρας: Γιατί δε γίνεται;
Κρήτη: Γιατί πεινάω και νηστικό αρκούδι δε κολυμπάει.
Χωστήρας: Να πάω να σου φέρω ένα γιαουρτάκι από το σπίτι; Να βάλω και δημητριακά μέσα;
Κρήτη: Οχι, μια ζαμπονοτυρόπιτα θέλω.
Χωστήρας: Γκρρρρρρρρρρρρρρρρρρ
Κρήτη: Γκρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ

Κι ενώ εγώ έχω καεί από τον ήλιο κι έχει περάσει ένα δίωρο, θυμάται πως έχει κι ένα κορίτσι στην ακτή που τον περιμένει και έρχεται με απλωτές κοντά μου. Βρεγμένος από την κορυφή μέχρι τα νύχια, έρχεται πέφτει πάνω μου και με αγκαλιάζει. Αυτό το πράγμα ΜΟΥ ΣΠΑΕΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ. Εγώ έχω στεγνώσει κι έρχεται και με κάνει χάλια πάλι.  Μου βρέχει και τα μαλλιά που με κόπο τα έχω διατηρήσει στεγνά,  φορώντας πιάστρες και κάνοντας κότσο ψηλό. Και με σπρώχνει με μανία με πετάει μέσα στη θάλασσα και με παρατάει εκεί σαν βρεγμένη γάτα. Είναι ΣΑΤΑΝΑΣ.

Εντωμεταξύ, έχει έρθει μεσημέρι και όπως όλοι οι άνθρωποι έτσι κι εγώ (πλην του Χωστήρα που είπαμε πως δεν είναι άνθρωπος αλλά σατανάς) πεινάω. Όσο κι αν παρακαλάω να φάμε κάτι, εκείνος επιμένει πως θα πάμε πρώτα σπίτι να κάνουμε μπάνιο, να βγάλουμε τα μαγιό και μετά όλα τα άλλα. Βρε πιάσε μια σπαλομπριζόλα να γουστάρουμε. Τίποτα αυτός. Ακολουθεί το πρωτόκολλο.

Και σερνόμαστε σπίτι, εγώ δηλαδή σέρνομαι γιατί αυτός είναι μέσα στην ενέργεια όλη μέρα κι όλη νύχτα. Κάνουμε μπάνιο και μετά θέλει σεξ. Ε όχι ρε μωρό μου. Όχι. Όχι. Όχι...μμμμ...χμμμ.....Ναι. Ναι. Ναι...μμμμ

Όπως καταλάβατε μένω νηστική τις Κυριακές. Όταν όμως φεύγει για την δουλειά, πάω κι εγώ στη μαμά μου και της αδειάζω το ψυγείο. Και τελειώνει το θέμα. Αυτός τρώει στο ξενοδοχείο και είμαστε καινούριοι.

ΛΕΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΣ;;;